مشخصات دمایی پوشش های پودری اپوکسی

دمای پخت و مقاومت حرارتی عوامل کیورینگ
دمای پخت مواد پخت مختلف متفاوت است و مقاومت حرارتی محصولات پخت نیز بسیار متفاوت است. به طور کلی، استفاده از یک عامل پخت با دمای پخت بالا می تواند محصول پخت شده با مقاومت حرارتی عالی را به دست آورد. برای عوامل پخت پلیمریزاسیون اضافی، دمای پخت و مقاومت حرارتی به ترتیب زیر افزایش می یابد:
پلی آمین های آلیفاتیک <پلی آمین های آلی سیکلیک <پلی آمین های معطر <آلدئیدهای فنولیک <انیدریدها
مقاومت حرارتی عوامل پخت پلیمریزاسیون افزودنی کاتالیزوری تقریباً در سطح پلی آمین های آروماتیک است. مقاومت حرارتی پلیمریزاسیون آنیونی (آمین های سوم و ایمیدازول ها) و پلیمریزاسیون کاتیونی (کمپلکس های BF3) اساساً یکسان است. این عمدتاً به این دلیل است که اگرچه مکانیسم‌های واکنش اولیه متفاوت است، اما در نهایت ساختار شبکه‌ای را تشکیل می‌دهند که توسط پیوندهای اتری به هم پیوند خورده است.
واکنش پخت یک واکنش شیمیایی است که به شدت تحت تأثیر دمای پخت است. با افزایش دما، سرعت واکنش افزایش می‌یابد و زمان ژل کوتاه‌تر می‌شود. لگاریتم زمان ژل به طور کلی یک روند نزولی خطی با افزایش دمای پخت را نشان می دهد. با این حال، اگر دمای پخت بیش از حد بالا باشد، عملکرد محصول پخت اغلب کاهش می یابد، بنابراین یک حد بالایی برای دمای پخت وجود دارد. دمایی که سرعت پخت و عملکرد محصول پخت را به خطر می اندازد باید به عنوان دمای پخت مناسب انتخاب شود. با توجه به دمای پخت، عوامل پخت را می توان به چهار دسته تقسیم کرد: عوامل پخت با دمای پایین، دمای پخت کمتر از دمای اتاق دارند. عوامل پخت در دمای اتاق دارای دمای پخت در دمای اتاق تا 50 درجه هستند. عوامل پخت با دمای متوسط ​​دارای دمای پخت 50 تا 100 درجه هستند. و عوامل پخت با دمای بالا دمای پخت بالای 100 درجه دارند. انواع بسیار کمی از عوامل پخت در دمای پایین، از جمله پلی تیول ها و پلی ایزوسیانات ها وجود دارد. آمین‌های اصلاح‌شده T{9}} و آمین‌های اصلاح‌شده YH{10}} که در چین تولید و تولید شده‌اند را می‌توان زیر صفر درجه درمان کرد. انواع مختلفی از عوامل پخت در دمای اتاق وجود دارد: پلی آمین های آلیفاتیک، پلی آمین های آلی سیکلیک. پلی آمیدهای با وزن مولکولی کم و آمین های آروماتیک اصلاح شده. برخی از پلی آمین های آلی سیکلیک، آمین های سوم، ایمیدازول ها و کمپلکس های تری فلوراید بور از نوع پخت با دمای متوسط ​​هستند. عوامل پخت با دمای بالا شامل پلی آمین های معطر، انیدریدهای اسیدی، رزین های فنولیک رزول، رزین های آمینه، دی سیاندی آمید و هیدرازیدها هستند.
برای سیستم های پخت با دمای بالا، دمای پخت به طور کلی به دو مرحله تقسیم می شود: پخت در دمای پایین قبل از ژل شدن استفاده می شود و پس از رسیدن به حالت ژل یا حالت کمی بالاتر از حالت ژل، گرمایش با دمای بالا برای پست استفاده می شود. -درمان مرحله قبل از پخت را پیش کیور می نامند.